Bazı insanlarda bir güvensizlik bir huzursuzluk halleri hissederim ben. Bu herkes de olur mu bilmiyorum ama vardır benim böyle eski kafa takıntılarım. O insanlarla pek bir araya gelmek
istemem bazen ortam gereği bir araya gelsek bile gardımı asla indirmem.

Nasıl insanlardır bunlar? Yerlerinde pek duramazlar ama bundan kastım hareketli ve neşeli olmaları değildir aksine bunlar da sürekli bir endişelilik hali vardır. Sürekli bir hareket durumu söz konusudur.
Evde oturmayı hiç sevmezler, her daim bir programları mevcuttur. Yalnız kalıp kendini dinlemek gibi bir düşünce kesinlikle onlar için değildir.

Çok konuşurlar, gerekli gereksiz her şey için söyleyecek sözleri vardır onların. Bilmedikleri, duymadıkları bir şey yoktur kendilerince. Her şeyi sizden daha iyi bilirler ve bayılırlar karşısındakini ezmeye, ola ki size verecek cevap bulamadı mı? İlla sözün orasından girip burasından çıkıp durumu kendi lehine çevirecektir.

Gözleri durmaz bu arkadaşların, konuşurken asla sizin yüzünüze bakmazlar. Fer fecir şekilde etrafta gezinir gözleri. Siz vücutla karşı karşıyasınızdır, beyin başka alemlerde fink atmaktadır o sırada.

Onlarla bir program yapmanız mümkün değildir, onlar kendi programlarını yapar, tesadüfen programlarınız denk gelirse ne ala ama bu konuda da üste çıkmayı bilirler. Ani kıskançlık triplerine girip, bir anda sizi şaşırtıverirler.

Bu insanlar da bir ben merkezlilik almış başını gitmiştir hatta o kadar ileri boyuta ulaşmıştır ki dünyanın merkezinde bir tek “o” var sanır.

Bugüne kadar hep ona yanlış yapılmıştır ama o asla yanlış yapmamıştır. Gerçek ne olursa olsun, değişmeyen doğruları vardır.

Şimdi bu yazdıklarım size erkek kadın ilişkisi gibi geldi dimi? Keşke sadece öyle olsaydı, bu proto tiplerden maalesef ki hem hemcinslerimde hem de erkekler de mevcut ve nasıl bir hikmetse gittikçe de artıyor.

Güven vermiyor bu insanlar bana, çekici olmaya çalışan itici tipler diye adlandırıyorum kendilerini. Güçlü olmaya çalışırlarken kendilerince güvensiz çemberler çiziyorlar etraflarında.

İnsan yalnız kalabilmeyi bilmeli. o ayrı, fakat insan insana muhtaçtır Ey Sevgili Okur!


Çarşamba çarşafa dolanır, gün gelir devran döner.



Beni okumaya devam edin!

Semra Pınarlı
Bu yazı 252 kez okundu.